De bewering dat Amerika het organische product is van een enkele "Anglo-Amerikaanse christelijke cultuur" mist het belangrijkste feit over de oprichting: de Revolutie was een daad van afwijzing van het "Anglo"-deel. De Onafhankelijkheidsverklaring is geen viering van Engelse afstamming of erfelijke autoriteit. Het is letterlijk een aanklacht tegen die zaken. Het verwerpt monarchie, erfelijk bestuur, parlementaire suprematie en het idee dat rechten voortkomen uit traditie, bloed of kroon. Dat waren Anglo-waarden—en de Oprichters braken daar opzettelijk mee. Ja, Amerika erfde het Anglo-common law. Maar het common law werd het meest geavanceerde rechtssysteem ter wereld omdat het radicaal werd herwerkt in Amerika—door middel van geschreven grondwetten, rechterlijke toetsing, federalisme, opgesomde bevoegdheden en afdwingbare individuele rechten. Dat bestond niet in Engeland. En dit juridische experimenteren vond niet plaats in een gesloten etnoculturele cirkel. Het werd uitgevoerd door generaties van advocaten, rechters en denkers—veel van hen immigranten of de kinderen van immigranten—die vochten voor de constitutionele principes. Wat Amerika uitzonderlijk maakt is niet welke etnische groep de Oprichters waren, maar wat ze hebben gebouwd: een systeem dat in staat is vreemden tot een enkel volk te binden door middel van wetgeving in plaats van afstamming. Verminder Amerika tot afkomst, en je reduceert de Grondwet tot folklore. De Oprichters geloofden dat hun ideeën universeel waren—anders zouden ze niet alles op het spel hebben gezet om ze zo te verklaren. En hier is een foto van een van de grootste Amerikanen, Marquis de Lafayette, die beroemd niet in Amerika is geboren.