İran Suriye değil. İran Libya değil. Ve bunu her ikisi olarak ele almak kategori hatasıdır. O ülkeler devletin rejim olması nedeniyle çöktü. Hükümdarı ortadan kaldırın, ülke onunla birlikte dağılır. İran ise tam tersi. İran önce bir ulus. Ulusal kimliği İslam Cumhuriyeti'ne bağlı değildir. Hatta İslam Cumhuriyeti bu kimliği bastırmaya dayanıyor. İşte temel fark bu. İran'ın kim olduğuna dair derin ve ortak bir anlayışı var. Zamanın kendisi kadar eski ortak bir dil. Binlerce yılı kapsayan kesintisiz bir tarih. Herhangi bir ideolojiden çok önce ortaya çıkan eski bir medeniyet öz-farkındalığı. İran halkı İran'ın geleceğinin nasıl olması gerektiğini sormaz. Ne olduğunu biliyorlar. Rejimler düştüğünde bu önemlidir. Suriye, mezhep çizgileri boyunca parçalandı çünkü tarikat örgütleyici ilkeydi. Libya, kabile çizgileri boyunca parçalandı çünkü devlet asla kabile yönetiminden geçmedi. İran ise, yukarıdan dayatılmış mezhepçiliğe karşı birleşmiştir. İslam Cumhuriyeti, ulus üzerinden değil, ülkeye rağmen yönetir. Bu yüzden İran'daki protestolar bu kadar tutarlı şekilde tekrarlanıyor. Aynı sloganlar. Aynı talepler....